| Een
ambitieuze yup besloot eindelijk maar eens een
vakantie te nemen. Hij boekte een cruise en ging
op weg. Onderweg stak er echter een orkaan op en
het schip verging. Na een tijdje spoelde de man
aan op het strand van een onbewoond eiland, er
waren geen andere overlevenden en alles wat er te
eten viel waren bananen en kokosnoten. Hij bracht
z'n dagen door met bananen eten en kokosmelk
drinken en de zee af te turen naar een teken van
leven. Maanden gingen voorbij zonder dat hij iets
zag. Op een dag echter zag hij een klein bootje
aankomen. Het was een roeibootje met aan boord de
prachtigste vrouw die hij ooit had gezien. Ze
legde aan en liep naar hem toe. "Wat doe jij
hier?" stamelde de man. "Oh," zei
de vrouw, "ik ben aan de andere kant van het
eiland aangespoeld. "Maar hoe kom je dan aan
die roeiboot?" "Die heb ik zelf
gemaakt. De roeispanen van bamboe en de boot zelf
van het hout van de eucalyptus boom. De kieren
heb ik dicht gemaakt met rubber uit de
rubberboom." "Maar dat alles zonder
gereedschap of machines?" vroeg de yuppie.
"Oh, maar dat was geen enkel probleem,"
zei de vrouw, "de rotsen bleken metaalerts
te bevatten dat smolt als ik ze verhitte. Ik
maakte gietmallen in de rotsen en zo kon ik
gereedschap maken, en daarmee ook machines. Maar
eh, heb jij hier iets te eten?" "Alleen
maar bananen," zei de yup. "Laten we
dan naar mijn huis gaan," antwoordde de
vrouw. En ze roeiden naar de andere kant van het
eiland. Daar aangekomen legden ze aan aan een
kade en de vrouw voerde de yup mee naar een
prachtige bungalow. De yup was met stomheid
geslagen. "Het is niet veel, maar ja, je
probeert er wat van te maken," zei de vrouw.
Eenmaal binnen vroeg ze of hij iets wilde
drinken. "Nee," zei hij, "ik heb
genoeg van die kokosmelk. "Maar ik heb ook
bier," zei de vrouw, "eigen gebrouwen
weliswaar, maar het is wat". Ik ga me even
omkleden. Als je wilt kun je even een douche
nemen en je scheren." De yup ging naar de
badkamer en vond inderdaad een scheermes gemaakt
van bot en twee schelpen daar aan vastgebonden,
het werkte perfect. Deze vrouw is fantastisch
dacht de yup. Wat zou ze nog meer in petto
hebben? Terug in de woonkamer vleide hij zich op
de bank. De vrouw kwam binnen in een jurkje van
zijde, ze kroop naast hem op de bank en begon op
een manier die niet veel te raden overliet in z'n
oor te fluisteren. "Weet je," zei ze,
"we zijn hier nu allebei al een paar
maanden, en ik weet zeker dat er iets is, iets
waar je al die tijd al op wacht, iets wat je al
die maanden al gemist hebt." Zij keek hem
diep in z'n ogen, hij kon niet geloven wat hij
hoorde. "Bedoel je...," begon de yup,
"dat ik...," dat ik vanaf hier m'n
email kan checken?!" |
|
